Yani medyumun ruhundan başka bir ruhun söz konusu olmadığı medyumik tezahürler de mevcuttur. Fakat kimi medyumik tezahürlerde ilk etkenin medyumun ruhunun mu yoksa bir bedensiz ruhun mu söz konusu olduğunu anlamak son derece güçtür. Spiritüalist anlayışa göre, medyumluk yeteneğine sahip olmak bir hüner değildir ve spiritüalist etik anlayışına göre, kişinin bu yeteneğini asla yanlış yollarda veya çıkar amacıyla kullanmaması gerekir.

Zaten spiritüalistler ruhsal irtibat seanslarının çıkar sağlamak, geleceği öğrenmeye çalışmak veya vakit geçirmek amacıyla düzenlenmesi ve irtibat kurulan ruha bu tip soruların yöneltilmesi halinde seanstakileri ne gibi tehlikelerin beklediklerini bildiklerinden, böyle şeylere asla eğilim göstermezler.

Bu tip seansları düzenleyenler deneysel spiritüalizm hakkında yeterince görgü, bilgi ve deneyime sahip olmadan bu işe kalkışanlardır ki, böyle kimselerin sonu genellikle obsesyon olayı ile, yani akıl hastanesine gidişle biter. Neo-spiritüalist terminolojide medyumluk yalnızca psişik duyarlı olmaktan ibaret değildir; "medyum", medyumluk hakkında yeterince, görgü, bilgi ve deneyime sahip olmasının yanı sıra, medyumluğun gereklerini, vazifelerini, sorumluluklarını yeterince bilen ve uygulayan kimseye denir. Üstelik, medyumun gereken niteliklere sahip olması da yeterli değildir; o niteliklere medyumu transa sokan ve yönlendiren operatörün de sahip olması gerekir. Kısaca ruhçulara göre, medyumluk ne falcılıktır, ne de amatörce yapılabilecek bir iştir.